Набягае яно

Набягае яно

Вечарамі, начамі,

Адчыняе вакно

I шамрэе кустамі.

 

I гавора адну

Старадаўнюю казку –

Аб любоў i вясну

I жаночую ласку.

 

Сэрца сніць аб красу –

Аб слядочак дзявочы,

Залатую касу,

Сіняватыя вочы.

 

Як забудуся сном

Ў сіняватыя ночы, —

Прылятаеш ты ў дом,

Пазіраеш у вочы...