ИМЕНИННИЦА (С натуры)

I, бачачы, што Базыль не адбірае рук ад твара, трохі супынілася, але тут жа нешта згадала І пачала шпарка шукаць у кішэні. Праз паўмінуты ў яе кулачку ляжала стракатая цукерка, каторую яна прабавала пакласці ў да-лонь Базылю, прыгаварваючы разам з гэтым:

— Вазьмі цукерку, толькі не плач. Ах, які ты дурань... Чаго ж ты плачаш? Я ж табе цукерку даю.

А ў Базыля ад гэтай неспадзяванай ласкі і спачуцця маленькай дзяўчынкі яшчэ мацней уздымаліся грудзі і пра-рываліся кароткія ўсхліпванні.

 

1914


1 2 3 [4]