Белы крыж, пліта, пад ёй – магіла

Белы крыж, пліта, пад ёй – магіла;

Мілым кветам рожа зацвіла.

Тут калісьці ты, мой друг, спачыла, -

Спарадзіла ў муках і лягла.

 

Ўсё мінулася – і боль, і гора, -

Ўсё кудысь далёка адышло;

Але срогі надпіс: "Disce mori* "

нагадае, што з табой было.

 

*Вучыся паміраць.

 

...ў адной вёсцы маленькая дзяўчынка. Такая прыгожая, што прыгажэйшай за яе і на свеце не было. Маці яе вельмі любіла, а бабуля яшчэ больш. У дзень нараджэння унучкі падарыла ёй бабуля чырвоную шапачку. З таго часу дзяўчынка ўсюды...

Чырвоная Шапачка