Ой, чаму я стаў паэтам

Ой, чаму я стаў паэтам

Ў нашай беднай старане?

Грудзі ныюць, цела вяне,

А спачыць не можна мне:

Думкі з розуму ліюцца,

Пачуццё з душы бяжыць...

Мо за імі кроў палыне

І тады ўжо досі жыць!


На сайте вы можете познакомиться с выдающимися книгами из жанра страшилок.