ВЯНОК

1 [2] 3

КАГАНЦУ

УПАЛІ 3 ГРУДЗЕЙ ПАНА БОГА..

КРАЮ МОЙ РОДНЫ! ЯК ВЫКЛЯТЫ БОГАМ..

Халоднай ноччу я ў шырокім, цёмным полі

Кінь вечны плач свой аб старонцы!

Зразаюць галіны таполі адну за адной...

Рушымся, брацця, хутчэй

Нашых дзедаў душылі абшары лясоў

Ўстань, навальніца, мкні нанова

Не блішчыць у час змяркання і ў глыбокай цемні ночы

Напілося сонца са крыніц сцюдзёных

Ой, чаму я стаў паэтам

Даўно ўжо целам я хварэю

Калі зваліў дужы Геркал у пыл Антэя

Бледны, хілы ўсё ж люблю я

Мудрай прамовы

Калі ў ракавіну цёмную жамчужніцы

Дзе вы, лясоў, палёў цвяты?

Свяча бліскучая зіяе

Жывеш не вечна, чэлавек

ПЕСНЯРУ

УСТУП

ГУТАРКА 3 ПАНЕНКАМІ

Вы кажаце мне, што душа у паэта

Вы панове, пазіраеце далёка

Мы доўга плылі ў бурным моры

Была калісь пара: гучэла завіруха

МНЕ СНІЛАСЯ

Шмат у нашым жыцці ёсць дарог

ПЕНТАМЕТРЫ СТАРАЯ СПАДЧЫНА

НЕПАГОДАЮ МАЁВАЙ

САНЕТ (Ахвярую А. Пагодзіну)

САНЕТ

ТРЫЯЛЕТ

ТРЫЯЛЕТ

РАНДО

АКТАВА

ТЭРЦЫНЫ

АСТРЫ

У ВЁСЦЫ

ВЕРАНІКА (Вершаванае апавяданне)

Ізноў пабачыў я сялібы

КАХАННЕ I СМЕРЦЬ

ПАЧУЦЦЮ ЦЁМНАМУ ПАДЛЕГЛАЯ

Цёмна неба начное

ДА ВАГIТНАЙ

ТРЫЯЛЕТ

Як хораша, калі дзіцё

ПРАКЛЯЦЦЕ ВАГІТНАЙ

З енкам дзіцё ты раджаеш

1 [2] 3

Книги скачать Павел Корнев Черный полдень